domenica 12 agosto 2012

SAN FRANCESCU II


 ’Sto sole, spuntò su lì San Damiano
appena Cristu j’ebbe dittu: "Lascia
Francescu le ricchezze, e dà ’na mano
a puntellà ’sta chiesa che se sfascia;

 sinnò, io qui m’artrovo piano piano
asfissiatu da ’n mucchju de sganascia;
sposa la Povertà, ch’è ’na bardascia
da Paradisu e nò da Vaticano!"...

 E lu Santu partì senz’arcun dubbiu
silenziosu si come ’n pescherecciu:
D’Ascesi a Roma, da La Verna a Gubbiu,

 da Trasimeno finamente a Grecciu,
sfamànnose de more e de marrubbiu
e ’che (1) crosta de pane casarecciu.


6 marzo 1970


(1) Qualche.

Nessun commento:

Posta un commento